Terheijden – Dit was nog eens een verrassende luisterervaring op de dag van de legendarische wielerklassieker over de bonkige keien, Parijs-Roubaix. Eerst waande ik me in een Cypriotische film met al die exotische snaarinstrumenten en hoorde in mijn verbeelding al ‘zachtjes de mandolinen in Nicosia’ voorbijkomen. Alleen de Zangeres zonder Naam kwam niet, maar Estrellita, het mandoline orkest onder leiding van Marco Ludemann. De muzikanten serveerden meteen een muzikaal eerbetoon aan wijlen Benny Ludemann, ‘To the memory of Benny Ludemann’ een werk van Robert Schulz. Ludemann sr. krikte tijdens zijn muziekperiode als dirigent bij het Molenschotse orkest het niveau naar grote hoogte.

Door Michiel Peeters

Dat was nog eens aangenaam luisteren naar die tokkelende instrumenten, het klonk in ieder geval beter dan de kletterende racewielen op historische wielergrond. Het was zwijmelen bij de Ukrainische Suite van Alexander König-Ossadtschi. De vijf delen bevatten alle denkbare klankkleuren, technieken en virtuoze mogelijkheden van de mandoline. Estrellita voerde het muziekwerk met grote vaardigheid uit.

De klankdiversiteit van mandolinemuziek bleek dus verder te reiken dan mijn Zuid-Europese aanname van ‘mandolinen in Nicosia’. Dat bevestigde het nummer ‘Hades’ van Bart Verstraeten. Hades is in de Griekse mythologie de god van de dood en de onderwereld. De mandolines kleuren hier de duistere wereld met passende klanken. De gitaren, mandolas en de contrabas begeleiden de melodische klanken aangenaam.

Toverfluit

Van het 18e eeuwse Concerto D-Dur pour Potsdam van Johann Joachim Quantz speelde het orkest twee delen. Het Più tosto Andantino en het Allegretto. Nog zo’n topper uit de magische klanken van het instrumenten. Als een vrije vogel soleerde Wouter van Breugel daarin op de fluit. Later deed hij dat nogmaals in het slotnummer Fantasia Bulgara van Claudio Mandonico. Het was werkelijk een toverfluit.

Karl Jenkins, Ugo Bottacchiari, Robert Schumann en de al eerdergenoemde componist Mandocico kwamen ook nog voorbij in het filmische kleurenpalet dat de mandolinen de theaterkerk in lieten spetteren.

Ook in het tweede deel kwamen zachte, krachtige en ook ritmische passages voorbij. De geconcentreerde musici ‘bewerkten’ met het zware plectrum voor hun plezier de stevige, gespannen snaren. Het was heerlijk wegzweven op de muziek, soms speels, dan weer stemmig of stevig, maar vooral stijlvol elegant.

Watermerk

Estrellita kan terugkijken op een mooi lenteconcert in de fraaie theaterkerk met mooie akoestiek en prachtige ambiance. Om het publiek te bedanken speelde het mandolinenorkest als toegift nog een werk van König-Ossadtschi, namelijk ‘Aus Omas jungen Tagen’. De mandoline is voor alle bezoekers een waar ‘watermerk’ geworden voor mooie muziek.

Het seizoen van Theeconcerten zit er weer op. Het 51e seizoen komt er weer aan. Het eerste concert op 27 september – het aloude amateurconcert – opent het seizoen. Brabant Sinfonia Blaaskwintet blaast het kaarsje van het 51e seizoen uit op 21 maart. Benieuwd naar het hele programma? Kijk dan op de website: concertenwittekerkje.com en bestel snel, want op=op.