Made - “Kan zeggen dat beide koren op voortreffelijke wijze de theaterzaal muzikaal openden. Gastkoor Cantzoni en Vrouwenkoor Amor Musae brachten met hun muziek de lente in deze prachtige theaterzaal. De regio Made bezit een prachtige, multifunctionele zaal met uitstraling,” aldus een anonieme bezoeker uit Zevenbergschen Hoek. “Mijn naam is niet van belang. Maar deze theaterzaal biedt mogelijkheden.”

Door Michiel Peeters

Lente luidde het thema bij het dubbelconcert van Amor Musae en het regionale gemengde gastkoor Cantzoni uit Zevenbergschen Hoek. De koren vulden het thema op eigen wijze in. Amor Musae met licht klassieke werken en Cantzoni met een mix van pop, wereldmuziek, musical- en filmsongs. Bij beide koren kriebelde in ieder geval de prikkelende lentetonen.

Vrouwenkoor Amor Musae beet het spits af met een droom: ’I Dream a World’ van Andrew J. Thomas. Deze musicus schiep een muzikale wereld waar velen van dromen. Een perfecte wereld waarin alle mensen dezelfde vrijheden en vreugden genieten en waarin racisme en hebzucht worden verslagen. Of die droom uitkomt als je de wereld van vandaag bekijkt? Amor Musae probeerde het zingend. Als alle wereldleiders deze zondagmorgen naar Made waren gekomen, hadden ze de vredesdroom in ieder geval gehoord.

De voorjaarsgevoelens kwamen met ‘The Seal Lullaby’ van Eric Whitacre speels voorbij. Dit liefdevolle en dromerige werk ving het golvende ritme van een moeder die haar kind in slaap wiegt met een wiegelied van de zeehond. Het klonk magisch en rustgevend. Het publiek in een volle theaterzaal, het gastkoor zat buiten de theaterzaal in de ‘zijbeuken’ en luisterde naar de openingsklanken van Amor Musae. Het was een warme uitvoering van het wiegelied dat in 2008 nieuw leven werd ingeblazen, merkte dirigent Niels Loose op.

In het lentestuk Spring, kwam bij de zaal meteen ‘hé, dat nummer ken ik’ voorbij bij de begintonen. De vrouwenstemmen liet de zaal met de begintonen de sfeerkleuren en harmonieën van Händel voelen. ‘Spring’ dartelde luchtig muzikaal voorbij. Voelde als een lente.

Soepel

Met soepele stijlsprongen zong het koor zich onder leiding van Niels Loose en met pianist René van Assche door de sprankelende voorjaarliederen. Het concert wisselde bekende nummers als het Halleluja van Leonard Cohen af met minder bekende songs als As Torrents in Summer van Sir Edward Elgar en zijn Fly, singing bird, fly. The Rose van de Noorse componist Ola Gjeilo is een recent muziekwerk waarvoor de jonge Noor (1978) een gedicht gebruikte dat verwijst naar de roos van sharon uit het Hooge Liedt Salomons.

De zaal werd in het programma later nog betoverd met de klanken van Anna Bolena van de Italiaanse componsit Donizetti. Amor Musae bezong daarin het sombere leven van de tweede vrouw van Hendrik. Toch klonken de vrouwenstemmen van Amor Musae harmonieus als een zonnige lentedag. Het gaf Anna Boleyn hoop, maar ja ‘die was er niet meer bij’.

Amor Musae sloot af met Noi Siamo Zingarelle uit de opera La Traviata van Guiseppe Verdi. Het lied liet de gepassioneerde verhouding horen van zigeunerin Violetta Valéry met de jonge dichter Alfredo. Liefde en verdriet vermengden zich muzikaal tot een hoogtepunt. Het verdriet spatte af in muzikale tonen de zaal in als Violetta in de armen van haar vroegere liefde Alfredo, die ze moest verlaten op bevel van de vader van Alfredo, uitgeput sterft.

Susanne

Cantzoni eindigde haar optreden in Made met een ‘lang zal ze leven’ voor het jarige koorlid Susanne. En dat past ook bij het koor dat tijdelijk onder leiding staat van Carlo den Reijer. Kim de Looper staat normaal op de bok, maar moest door persoonlijke omstandigheden even afhaken.

In acht muziekwerken die bijna allemaal stijlvol en vertrouwd in de oren klonken bracht Cantzoni een verrassend en warm concert. Den Reijer slingerde met zijn gemengd koor country songs, van mijn favoriet John Denver, en oude popsongs de zaal in, afwisselend met James Bond in Adele’s Skyfall en Queen’s song Somebody to love. En natuurlijk niet te vergeten de musicalsong Boi Doi uit Miss Saigon.

Toch waren er twee liederen die me aanspraken. Scarborough fair / Sound of Silence en Irish Blessing van Bob Chilcott. Beide raakten me. Vond de uitvoering van Simon and Garfunkel altijd al een lied dat ging over het geluid van de stilte. Een lieflijk, meditatief lied. Bij Cantzoni kwam de tekst op de zondagmorgen tot leven, als het begin van de lente. En dat is toch geen gekke gedachte.

Irish Blessing is een song van Bob Chilcott, die past bij de lente. Cantzoni weet de warmte en oprechtheid van de tekst perfect te vangen. De stemmen weten de tekst van Chilcott tot een melodie in rijke harmonie te kneden. Een ontroerende, traditionele Ierse zegening van muziek van grote eenvoud en schoonheid door Cantzoni prachtig bezongen.

Prachtig

Made mag zich gelukkig prijzen met een warme theaterzaal, die klankvol werd ingewijd met stijlvolle en verrassende songs die door beide koren warm en ‘cool’ werden gebracht en beleefd.

De beide concertmeesters bespeelden met hun directievingers de stemmen en brachten een lentesfeer in de zaal. Een prachtig en passend, feestelijk lenteconcert!