Na de repetitie van de Max-Mini groep van het Mini Maxi Theater (MMT) stroomt de zaal snel leeg. De drie regisseurs haasten zich om naar hun eigen repetitie van de Maxi-groep te gaan. Ondanks de drukke weken voor de uitvoering maakt Maceo (24) toch even tijd om te vertellen over zijn ervaringen bij het MMT.
Door Rosanne Kokx
Wanneer Maceo vertelt over zijn tijd bij het MMT zie je een glimlach verschijnen op zijn gezicht. “Ik denk dat ik elf of twaalf jaar was toen ik bij het MMT kwam,” vertelt hij. “Vroeger als kind was ik al een energiek persoon, dus ik heb veel sporten en hobby’s gehad door de jaren heen. Met theater ben ik altijd al bezig geweest."
Zijn liefde voor het podium is niet pas begonnen toen hij bij het MMT kwam. “Goochelen vond ik altijd al heel leuk. Ook ben ik een tijdje levend standbeeld geweest. Altijd als we op de camping stonden, vond ik het heerlijk om daar op het podium optredens te geven.”
“Van tevoren ben ik wel zenuwachtig”
Maceo vertelt over zijn eerste keer op het podium bij het MMT. “Ik was héél zenuwachtig, maar ik had er wel mega veel zin in. Ik was erg blij met mijn rol en ik wist zeker dat ik al mijn tekst en dansjes goed kende. Het voelde gewoon heel goed.” Er verschijnt een nog grotere glimlach op zijn gezicht. “Het voelt nog steeds zo goed, het gevoel wordt zelfs elke keer beter.”
“Het beloont ook meer”
Dat het steeds beter voelt, komt doordat Maceo inmiddels veel meer doet dan alleen optreden. Hij bouwt decor, helpt met attributen verzamelen. “Als ik nu op het podium sta dan voel ik ook écht dat ik het qua decor goed heb gedaan en dan voel ik me gewoon heel blij.”
“Ik hielp al vaak mee met de oude leiding”
Doordat hij deze betrokkenheid zo fijn vindt, heeft hij ervoor gekozen om ook regisseur te worden van de Max-Mini groep. Vroeger repeteerde hij bij deze groep, vanuit daar is hij gelijk doorgestroomd naar deze positie. “Ik vind het soms wel lastig, je geeft natuurlijk leiding aan tieners, pubers, dus dat is soms toch wel anders. Het belonende deel komt later pas. Vaak pas na of tijdens het uitvoeringsweekend. Het moment dat we de kleding hebben, is ook wel zo’n momentje. Je ziet gewoon dat het de groep energie geeft, dat merk je. Dat is gewoon een heel mooi en belonend gevoel.”
Op het podium staan, betekent veel voor Maceo. “Op het podium kan ik mezelf zijn, maar als iemand anders daar staan. Op het podium voel ik me meer mezelf, ondanks dat ik een rol aanneem, voel ik me thuis. Je staat er met een groep leuke mensen, die allemaal iets doen wat ze leuk vinden. Dat vind ik ook het belangrijkste aan het MMT, we doen wat we leuk vinden. Je hoeft niet mega goed te zijn, het gaat erom dat het leuk is en om de fijne sfeer in de groep.”
De snor
De snor van Maceo valt gelijk op als je naar hem kijkt, toch is deze snor niet alleen een stilistische keuze. Dit jaar spelen de Maxi’s de drie musketiers. “Ik speel een van de musketiers, ik laat mijn snor groeien om echt in mijn rol te komen. Ik kan het, dus waarom niet. Zelf ben ik daar altijd wel fan van, ik probeer zo veel mogelijk naar een rol te vormen. Dat vind ik wel belangrijk.”
“Een paar jaar terug heb ik tarzan gespeelt, daarbij wilde ik ook graag in mijn rol komen. Wat ik toen gedaan heb, klinkt eigenlijk best stom, ik heb op blote voeten in de tuin rondgerend. Ik doe graag onderzoek naar welke rol ik speel. Ik wil wat verder gaan dan alleen mijn tekst leren.”
“Ik heb er veel van geleerd”
“Het leukste aan het optreden is niet eens op het podium staan, het is omringd zijn door je vrienden en jezelf kunnen zijn.” Maceo vertelt dat het een hechte groep is. “Binnen de groep heb ik ook echt nog wel een kleine vriendengroep. Over alle jaren heb ik veel goede vriendschappen opgebouwd, ook met mensen waarmee ik al lang niet meer repeteer. Sommige vriendschappen heb ik al 10 jaar, dat zijn ook echt mijn beste vrienden.”
Maceo is na al deze jaren bij het MMT niet alleen beter geworden in dansen en zingen, maar hij heeft ook andere vaardigheden ontwikkeld. “Ik ben aardig goed geworden in creatief denken, vooral met decor. Ik weet nu erg goed hoe ik zo goedkoop mogelijk iets moois kan neerzetten. Ik ga veel kringloopwinkels af om daar spullen te vinden. Vaak vermaak ik die spullen dan ook weer.”
“Mijn zelfverzekerdheid is echt mega veel gegroeid. Vroeger was ik ook wel zelfverzekerd, maar ik kon het nooit uiten. Ik wist wel ‘ik ben er en ik mag er zijn’, maar ik vond het wel lastig. Ik had het gevoel dat het andere mensen in de weg kon staan. Tegenwoordig denk ik niet meer aan wat anderen over mij vinden of denken, ik doe gewoon lekker mijn eigen ding.”