Terheijden – Ensemble Triptyque raakte met krachtige, rijke tonen bij de mensen in de volle ‘concertkerk’ Het Witte Kerkje niet in de vergetelheid. Het drietal jeugdige topmusici speelde in het programma ‘Tussen Schemering en Stilte’ de sterren van de hemel en lieten de zon muzikaal herrijzen met hun strakke en rake klanken op fluit, harp en cello.
Door Michiel Peeters
Fluitiste Sarah van der Lijke koesterde het winterse binnenvallende zonlicht. Fama Koning ontlokte de cello betoverende klanken, Sarah van der Lijke haalde meeslepende tonen uit de magische fluit en goochelde er zelfs vioolklanken uit. Hetzelfde gold overigens ook voor haar getalenteerde zus Merle van der Lijke op het hemelse instrument, de harp! Haar prachtig versierde klankkast klonk kristalhelder en de snaren articuleerden warme, weelderige tonen. Het Witte Kerkje genoot van het concert en favoriete slotwerk van de drie, de toegift ‘Oblivion’ van Astor Piazzolla. In de ‘vergetelheid’, de betekenis van dit Spaanse woord, zal Ensemble Triptyque na dit concert zeker niet raken!
De drie jonge musici gingen bij het concert ‘Tussen Schemering en Stilte’ helemaal op in de muziek. Fluitiste Sarah werd bij twee werken van Jacques Ibert zelfs letterlijk in het zonnetje gezet door de invallende avondzon door de kerkramen terwijl Merle en Fama weelderige klanken op harp en cello de kerk instrooiden. De diepe donkere klankkleur van de cello en haar brede vibrato vloeiden zondagmiddag samen met de frêle harpklanken tot een ware muzikale amuse.
Expressief
De drie noemen zich een expressief ensemble. En ze laten inderdaad al hun gevoelens in de muziek zien en horen; gaan letterlijk op in het grootse geluid. Celliste Fama Koning bespeelt haar instrument, zoals sportieve look-alike op de wielerfiets, de Amersfoortse leeftijdsgenoot Puck Pieterse, de pedalen raakt, met veel passie! Maar hetzelfde geldt voor de twee zussen. Het is genieten van de fluitklanken van Sarah van der Lijke. Je zou al die mooie, heldere tonen willen inlijsten. De tere klanken van Merle’s harp dartelden frivool in de gewijde ruimte. Samen ‘gebundeld’ vormden de drie een groots geluid waarin elk instrument weelderig, warm aanwezig was.
Ensemble Triptygue serveerde het publiek een muzikaal vijfgangendiner. At Dusk van Arthur Foote leidde het diner in. Een Adagio van Johann Sebastiaan Bach kwam als tweede gerecht voorbij. Andantge espressivo en Allegro vivo, twee interludes van de Franse componist Jacques Ibert kwamen voor de muzikale ‘theé-spoom’ nog voorbij. Opgewarmd door de warme thee met een smakelijk speculaasje proefden de liefhebbers nog meer lekkers. Josepj Jongen, een Belgische componist werd door Sarah, Fama en Merle in het zonnetje gezet met twee werken: Assez lent en Allegro moderato.
Het muzikale diner sloot met een suite voor harp, viool en cello van Luigi Maurizio Tedeschi. Het werk van de Italiaanse componist werd door Sarah van der Lijke gearrangeerd tot een suite voor harp, cello en dwarsfluit. Het muzikale wonderkind toverde zelfs de kenmerkende pizzicato klanken van de viool (tokkelen op de snaren) uit haar dwarsfluit.
De warme, levendige tonen en rijke klank van de cello; de poëtische, tedere en gracieuze muziek van de dwarsfluit en het warme kristalheldere en articulerende geluid van de harp maakten van Het Witte Kerkje zondagmiddag een weelderige muzikale hemel. Tussen Schemering en Stilte was een bourgondische, muzikale lekkernij op de zondagnamiddag. Velen zullen er nog lang van nagenieten.
22 februari
Zin om ook eens ongedwongen van een muzikale zondagnamiddag te genieten. Kom dan 22 februari naar Het Witte Kerkje voor een verrassingsconcert van Thorwald Jørgensen, Peter Elbertse en Barend Lapperre. Jørgensen bespeelt de theremin, Elbertse de hang en piano en Lapperre neemt samen met Thorwald Jørgensen de zangpartijen voor zijn rekening. Wil je komen, mail dan naar: theeconcertenterheijden@gmail.com.