“We zoeken een fontein, terras en wat te eten en te drinken, voordat we aan de laatste etappe beginnen,” lachen Els de Bont en een vijftiental andere 'wandelgestoorden' voordat ze aan de laatste etappe beginnen van Wagenberg naar de fontein op het Molenplein in Made van hun nieuwe versie van de Drimmelense Eendaagse. Een fontein vonden ze niet in Wagenberg, wel dorstlessende drank, een terras en inspiratie voor de laatste vijf kilometer naar de grote Mayse fontein op het Molenplein, de finish van een dertig kilometerlange wandeltocht door de gemeente Drimmelen.
Door Michiel Peeters
Els de Bont wordt door de andere wandelaars gezien als het historisch geheugen, kroniekschrijver en wandelaar met het meeste opneemvermogen van de omgeving van alle deelnemers aan de ludieke wandeltoer door de omgeving van de May, de gemeente Drimmelen. “Jammer alleen dat we in Wagenberg, het dorp Drimmelen en Hooge Zwaluwe geen gemeentelijke fontein hebben gezien, anders kreeg deze eendaagse wandeltoer de naam Drimmelense Fonteinen & Terrassen Toer’.
Wijlen Johan van der Vlist was in 2011, samen met onder meer Lia Commeren, de geestelijke vader van de destijds vermaarde wandeltocht door alle kernen van Drimmelen. Volgens het wandelgeheugen vond in 2022 de laatste versie plaats.
Natte versie
Jammer dat de fanatieke wandelaars hun oefentocht van dik dertig kilometer door Drimmelen niet meer samen kunnen lopen. De aanstichters van deze herintroductie zijn volleerde en beslagen 4Daagsewandelaars van Nijmegen. Ad, Ria, Alex en Rian stapten samen al heel wat veertig kilometertochten weg in het Rijk van Nijmegen. Ze zochten met zijn vieren een aantal wandelgestoorden op en liepen vorig jaar, twee weken voordat de ‘Walk of the World’ begint, de eerste vernieuwde versie van de eendaagse. "Jammer dat toen al het opgespaarde regenwater van weken soms met bakken tegelijk uit de hemel kwam vallen. Maar dat drukte de pret niet, want in Nijmegen valt ook wel eens een buitje en een regentraining is nooit verkeerd, toch! Dan is het maar goed dat je een regentraining liep.” Els de Bont praat bevlogen over haar nieuwe hobby: wandelen en de 4Daagse in de oudste stad van Nederland. Een wereldse wandeltocht, die ze vorig jaar voor het eerst liep.
Het kleine opstartgroepje breidde zich uit tot een zeventiental. Het merendeel grijze koppen, maar ook drie jonkies durfden het avontuur aan, lopen tussen kroegen en kerken. Gaandeweg de wandeling omgedoopt tot ‘fonteinen en terrassen’. 5 juli om half negen in de ochtend startte het gezelschap vanuit de Plukmadestraat.
Eierkoekenexpres en fonteinen
In het dorp Drimmelen een eerste korte stop. De tweede pauze in Lage Zwaluwe, waar de kastelein de groep dorstlessende verfrissingen aanbood. Helaas geen lunch, daarvoor was het nog te vroeg, waarschijnlijk het gevolg van zes frisse, jonge wandelbenen, die de grijze meute, een strak tempo oplegden. Gelukkig dat behulpzame familie snel een eierkoekenexpres inschakelde, zodat de ergste honger gestild kon worden. Intussen kuierde de groep langs de Put naar Lage Zwaluwe. Geen regenwater om de stekende zon even te laten verdwijnen. Maar wat wel in Lage Zwaluwe? Water uit de grond, een fontein. Een verfrissend en gezellig momentje in het Zwaluwse centrum. De Chinese frietboer vond dat wandelgroepje wel zo apart dat hij het wou vastleggen voor het nageslacht.
“We vroegen ons af, zou Hooge Zwaluwe ook een fontein hebben? Nee, maar we passeerden wel het drenkelingenkerkhof. Door naar Wagenberg dan maar. Daar hopen we op een horecapunt waar we ook wat te eten kunnen krijgen én een fontein zou een mooie toegift zijn.
Eten en drinken is geen probleem, we zitten gezellig en het eten is lekker maar de verkoelende fontein ontbreekt? Dan maar door naar Terheijden en tot onze verbazing troffen we in het centrum een leuk terras en een fontein. Bedankt lief meisje op het bankje voor het maken van een foto.”
Een moment van verpozen bij het café geeft de voetjes wat rust, het lichaam wat koel vocht voordat de laatste etappe van dik vijf kilometer begint, terug naar Made. Spontaan ontstond daar het idee om op de May de fonteinenroute te lopen. De groep landde aan bij de oudste fontein op Den Deel, om te eindigen bij de jongste en verfrissendste aanwinst, de klaterende waterstralen op het Molenplein. De fonteinentoer was rond.
“Wel hopen we dat volgend jaar in Hooge Zwaluwe, het dorp Drimmelen en Wagenberg ook iets te spetteren valt,” besluit Els de Bont.