Op zondag 21 december vond de jaarlijkse herdertjestocht plaats, georganiseerd vanuit de Vijf Heiligen Parochie. Elk jaar groeit het aantal deelnemers en ook dit jaar was de belangstelling groot. Meer dan 110 wandelaars gingen in drie groepen samen op weg, verbonden door het thema op weg naar een veilige samenleving.

Door Kitty Lokate

De tocht startte dit jaar bij de boerderij van Jan en Toos Havermans. De 11 kilometer lange route voerde de wandelaars over de Teraalsterbrug, via de kanaaldijk en het Koeienpaadje langs de golfbaan, richting de rood-wit-blauwe brug naar de Bergen. Vervolgens liep de tocht opnieuw langs het kanaal en over een prachtig, maar behoorlijk donker slingerpaadje. Juist dat samen wandelen in het donker gaf de tocht extra betekenis.

Goed verzorgd en samen zingend onderweg

Onderweg werd goed voor de wandelaars gezorgd. Er was een appeltje voor de dorst, een borreltje en muzikale ondersteuning van Kees van Meel, die de wandelaars bij de boerderij van familie van Oerle zijn zelfgeschreven herdertjestochtlied aanleerde. Het refrein klonk al snel uit volle borst:

'Lopen door de velden op Drimmels gebied.

Geen angst, want wij zijn samen: vergeten de ander niet.'

Met veel hilariteit verscheen ook regelmatig de herdershond, gespeeld door Remco van Bochove, op de fiets langs de groep. Steeds weer vroeg hij of het wandelen nog goed ging, tot grote vrolijkheid van de deelnemers.

Warme tussenstop in een bijzondere kerststal

Een belangrijke tussenstop was bij de paardenpensionstal van Ronald en Daniëlle Lievens aan het Munnikenhof. De hooi- en stroschuur was omgetoverd tot een sfeervolle grote stal, compleet met een houten kerststal, twee pony’s en stoelen voor de wandelaars die er op dat moment al acht kilometer op hadden zitten. In de koffie-, thee- en chocolademelkhoek stonden eerst heerlijke warme worstenbroodjes klaar.

Het koor de Anthony Singers verwelkomde de wandelaars met zang. Toen iedereen binnen was, werd gevraagd of men zich veilig had gevoeld tijdens het wandelen in het donker. Het antwoord was volmondig ja. Waarom? Omdat men samen was en op elkaar had gelet.

Een verhaal met een boodschap

Angelina en Liesbeth lazen het verhaal 'Een witte kerst' van Godfried Bomans voor. Dit verhaal sloot mooi aan bij het thema van de avond. We willen het vaak goed doen – op elkaar letten en voor elkaar zorgen – maar in de praktijk valt dat soms tegen. Ook in dit kerstverhaal komt die boodschap helder naar voren.

Samen met het koor werd het lied 'Wij komen tezamen' gezongen, waarna de Anthony Singers zelf nog een sfeervolle medley van Engelse kerstliederen ten gehore brachten. Na beschuit met muisjes was het tijd om iedereen te bedanken en in drie groepen terug te wandelen naar het beginpunt van de tocht.

Terugkijken én vooruitzien

Een van de organisatoren, Anton van Dongen, keek met een grote glimlach terug op de avond. “Het is geweldig goed gegaan,” vertelde hij. “Dankzij alle vrijwilligers die hebben meegeholpen én door de positieve instelling van alle deelnemers.” Zijn enthousiasme werkte aanstekelijk: hij gaf aan nu al uit te kijken naar de herdertjestocht van volgend jaar.