Aan de Nieuwstraat in Lage Zwaluwe huist een plek waar warmte, zorg en samenzijn al zeven jaar de boventoon voeren: Inloophuis de Samenloop. Wat ooit begon als een initiatief met een klein team en een groot hart, is uitgegroeid tot een levendige ontmoetingsplek waar gemiddeld 25 vaste gasten drie keer per week binnenlopen voor gezelschap, steun en een zinvolle dagbesteding.

Door Kitty Lokate

Het team – bestaande uit Marianne, Jan, Petra, oma Tineke en hondje Saar – vangt gasten op, deelt voedselpakketten en kleding uit, organiseert activiteiten en is altijd in touw om mensen te helpen die een steuntje in de rug kunnen gebruiken. Ze draaien onder de vlag van Surplus, maar zijn voor een groot deel afhankelijk van donaties.

Nieuwe tradities die voelen als familie

Zeven jaar Samenloop betekent zeven jaar aan tradities – sommige vrolijk, sommige ontroerend, allemaal met aandacht voor elkaar. Eén van de meest geliefde tradities is de jaarlijkse paaseierenzoekactie. Zo’n veertig kleurige hardgekookte eieren worden door het hele pand verstopt. De regels zijn duidelijk: elk ei moet deels zichtbaar zijn en voorzien van een nummer. Het zoeken is ieder jaar opnieuw een feest voor de volwassen deelnemers, waarbij het plezier belangrijker is dan het winnen van het prijsje.

Maar Pasen is slechts een voorbeeld. In de loop der jaren ontstonden er talloze gezamenlijke activiteiten die de Samenloop hebben gevormd tot een hechte gemeenschap. Zo bekijken de gasten ieder jaar samen de carnavalsoptocht vanaf een perfecte plek voor de deur, genieten ze van stranddagen met een heerlijk verzorgde lunch en beleven ze creatieve middagen tijdens het pottenbakken en raku-stoken. Ook het samen uit eten gaan om het nieuwe jaar in te luiden is inmiddels een traditie geworden, net als de zelfgebakken taarten en rijk gevulde soepen die steeds weer met liefde worden gedeeld. Daarnaast vinden er regelmatig kleding- en goederenruilmomenten plaats en wordt er volop gedroomd over nieuwe uitstapjes, zoals een gezamenlijk bezoek aan het Stedelijk Museum in Breda.

Saar, de knuffelende hulphond

Een vertrouwde verschijning in het huis is hond Saar, die tijdens de inloopuren maar al te graag op schoot kruipt of rondkijkt of iemand haar aaien wil. Elke twee weken bezoekt ze samen met Petra de Ganshoek, waar ze haar knuffelkunsten professioneel inzet. Ook bij de Samenloop is ze een geliefde gast en stille steunpilaar voor velen.

Een muurschildering vol betekenis

In de afgelopen maanden gaf kunstenares Jeannette van Oosterhout de buitenmuur van de Samenloop een betoverend nieuw gezicht. Haar kleurrijke schildering toont een groep mensen zonder herkenbare gezichten of huidskleuren, symbool voor de openheid en gelijkheid binnen de Samenloop: iedereen mag gast zijn, iedereen mag gastheer of gastvrouw zijn.

Maar wie goed kijkt, kan mensen van de Samenloop herkennen en ontdekt verwijzingen naar activiteiten zoals schilderen, pyrografie en pottenbakken. Zelfs Saar – mét onherkenbare snuit, zodat elke hond symbool kan staan voor gezelschap en troost.

Van crisis naar rust

Het afgelopen jaar kende ook moeilijke momenten. De Samenloop kreeg te maken met vandalisme: jongeren staken de brievenbus in brand, liepen over het platte dak, kwamen het pand binnen en gebruikten het terrein als doorgangsroute. Het voelde erg onveilig voor zowel gasten als medewerkers. Dankzij cameratoezicht en onderzoek door de politie werden betrokken jongeren aangehouden en keerde de rust terug.

Het verhaal van Robert: waarom de Samenloop ertoe doet

Marianne hoeft niet lang na te denken wanneer ze wordt gevraagd wat haar drijft. Ze verwijst naar Robert, een vaste gast die uitgroeide tot een inspirerend voorbeeld van veerkracht.

Robert kwam ruim een jaar geleden binnen via Surplus. Hij zat ziek thuis, had veel tegenslag gekend en was in een diepe depressie terechtgekomen. Niets lukte nog. Marianne moedigde hem aan, trok hem letterlijk uit bed en gaf hem vrijwilligerswerk bij de Samenloop. Met vertrouwen – hij kreeg een sleutel van het pand – groeide ook zijn eigenwaarde terug. Hij doet nu klusjes in en rond het gebouw en soms ook bij mensen thuis. Robert voelt zich inmiddels thuis bij de Samenloop, en dat gevoel is wederzijds: “We kunnen niet zonder elkaar,” zegt hij. Zijn verhaal laat zien wat een veilige plek kan betekenen.

Samen verder bouwen

Al de activiteiten samen zorgen ervoor dat de Samenloop voelt als één grote familie – een plek waar je welkom bent, waar je mag meedoen en waar iedere ontmoeting telt. Na zeven jaar is Inloophuis de Samenloop uitgegroeid tot een warme thuishaven voor iedereen die behoefte heeft aan contact, steun of gewoon een praatje. De tradities, de vrijwilligers, de gasten en knuffelhond Saar maken van deze plek een onmisbaar stukje Lage Zwaluwe. Een ontmoetingsplaats waar de hele gemeenschap trots op mag zijn.