Op 5 september vierde Jeanne Rovers haar honderdste verjaardag. Een bijzondere mijlpaal voor een bijzondere vrouw, die gedurende een groot deel van haar leven klaarstond voor anderen.

Door Kitty Lokate

Jeanne werd geboren in 1926 aan de Dreef in Made, in een gezin met drie kinderen. Samen met haar zus bleef zij bij haar ouders wonen en toen zij ouder werden, was het voor Jeanne vanzelfsprekend om voor hen te zorgen.

Haar hele leven stond in het teken van zorgzaamheid. Dat begon al jong en kreeg een heel bijzondere betekenis toen zij op 22-jarige leeftijd in dienst kwam bij huisarts Joep Vermeulen. Op 20 januari 1949 begon zij als apothekersassistente in zijn praktijk.

Van pillen draaien tot bloedprikken

In de praktijk leerde Jeanne al snel alle kneepjes van het vak. De medicijnen die dokter Vermeulen voorschreef, maakte zij zelf klaar. Pillen draaien, poeders vouwen, zetpillen en zalven maken en hoestdrankjes bereiden: Jeanne deed het allemaal. De dokter hield spreekuur en reed zijn visites, waarna hij met zijn lijstje naar Jeanne kwam. Zij zorgde er vervolgens voor dat de medicijnen gereed waren.

In de loop der jaren breidde haar werk zich verder uit. Zo kwamen er ook medische handelingen bij, zoals bloedprikken en vaccinaties. Jeanne groeide uit tot een vertrouwd gezicht binnen de praktijk en voor veel inwoners van Made was zij een bekende en vertrouwde persoon.

Veel meer dan een assistente

De band met de familie Vermeulen werd in de loop van de jaren steeds hechter. Jeanne maakte niet alleen de ontwikkeling van de praktijk mee, maar ook die van het gezin. Ze zag de vrouw van dokter Vermeulen komen en vervolgens alle vijf de kinderen geboren worden.

Voor de kinderen was Jeanne veel meer dan alleen de assistente van hun vader. Ze was oppas, vraagbaak en een vertrouwd gezicht bij wie ze altijd terechtkonden. De kinderen kwamen graag bij haar in de apotheek voor een hoestdrankje, maar later ook bij haar thuis om televisie te kijken naar programma's die ze thuis niet mochten of konden zien.

Wanneer de familie op vakantie ging, bleef Jeanne bij de kinderen in huis. Ze nam dan tegelijkertijd de huisartspraktijk waar. Ook kraamverzorgster Anneke van Fessen kwam in die periode helpen met wat zij gekscherend ‘aardappelschillen’ noemde: allerlei hulp in het huishouden.

Een vertrouwd gezicht in Made

Jeanne heeft haar hele leven veel voor anderen betekend. Ook buiten de praktijk was ze actief. In haar jonge jaren was ze betrokken bij het Rode Kruis en de Bescherming Bevolking. De Tweede Wereldoorlog maakte ze bewust mee. Tijdens de oorlog moest ze met haar familie evacueren naar een woonboot in het Gat van de Ham, totdat het weer veilig was om naar Made terug te keren.

Ondertussen groeide haar verbondenheid met de familie Vermeulen steeds verder. Jeanne werd bij feestjes uitgenodigd en werd uiteindelijk echt als familie beschouwd. Zelf vierde ze haar jubilea ook graag. Haar 25-, 40- en 50-jarig dienstjubileum waren mooie momenten om samen bij stil te staan. In de loop van de jaren was Jeanne bovendien een bekende verschijning geworden in heel Made.

Ze zag kinderen opgroeien die later zelf kinderen en kleinkinderen kregen. Daarmee werd ze onderdeel van verschillende generaties.

Kaarten, scrabbelen en vakanties

Naast haar werk hield Jeanne van gezelligheid en spelletjes. Kaarten en scrabbelen deed ze graag met de kinderen van de familie, maar ook met dokter Lutkie, die later in de praktijk kwam werken. Met hem kon ze bovendien eindeloos discussiëren over het laatste cryptogram in de krant.

Ook vakanties waren belangrijk voor haar. Iedere kerstvakantie ging ze samen met haar zus en Riet van de Pluim op vakantie. Een bijzondere uitzondering was 1990, toen ze met haar broer Tom naar Indonesië reisde. Tom was daar gelegerd geweest. De familie van Tom is nog altijd heel belangrijk voor Jeanne.

Een eeuw vol herinneringen

De huisartsenpraktijk veranderde in de loop van de jaren en ging uiteindelijk over naar zoon Joep, waarna een groepspraktijk ontstond. Jeanne bleef echter nog jarenlang haar bijdrage leveren. Ze werkte door tot haar 85ste.

Voor haar bijzondere inzet werd ze in november 1989, toen ze vijftig jaar in dienst was, door de toenmalige burgemeester Van der Linde geridderd. Een prachtige erkenning voor een halve eeuw toewijding.

Tegenwoordig woont Jeanne in zorgcentrum De Wijngaerd, waar ze het goed naar haar zin heeft. Ze hoort wat minder goed en loopt niet meer zo snel als vroeger. Af en toe een dutje overdag hoort er op deze leeftijd natuurlijk gewoon bij.

Haar honderdste verjaardag werd uitgebreid gevierd. Burgemeester Scholtze kwam haar persoonlijk feliciteren en samen met familie en bekenden werd het bijzondere jubileum gevierd tijdens een gezellige lunch.

Honderd jaar Jeanne Rovers betekent honderd jaar leven, zorgen, werken, lachen, reizen en vooral: er zijn voor anderen. Een eeuw vol herinneringen, waarin zij voor heel veel mensen een vertrouwd en dierbaar gezicht is geweest.