Al bijna 40 jaar ben ik betrokken bij de politiek in Drimmelen. Toen ik 19 was, werd ik lid van de plaatselijke VVD. Daarna heb ik bijna 30 jaar verschillende taken gehad binnen het lokale bestuur. In 2022 ben ik daarmee gestopt. Vier jaar geleden begon ik namelijk aan een nieuw en spannend avontuur: de oprichting van een stichting voor het nieuwe sociaal centrum in de Bernarduskerk. Dat was een grote uitdaging. We moesten alles regelen: van statuten en begroting tot vergunningen en inrichting. We voerden veel gesprekken met de aannemer, de verhuurder, toekomstige huurders en de gemeente. Na twee jaar voorbereiding konden we in maart 2024 eindelijk de deuren openen.

In die periode moesten we veel uitzoeken om goede keuzes te maken. De gemeenteraad had een grote verantwoordelijkheid bij vrijwilligers neergelegd. Gelukkig hadden we een betrokken en deskundig team. Toch kostte het enorm veel tijd om alles goed te regelen. Soms bleef de hulp van professionele organisaties daarbij uit.

We moesten bijvoorbeeld zelf de beveiliging voor het pand regelen, materialen laten keuren en laptops aanschaffen voor medewerkers. Dat betekende leveranciers zoeken en onderhandelen over prijzen en voorwaarden. Daarbij merkte ik dat veel verenigingen en stichtingen tegen dezelfde problemen aanlopen. Dat is voor mij een belangrijke reden geweest om mij kandidaat te stellen voor de gemeenteraad. Als nummer 3 bij de meest lokale en benaderbare partij van deze gemeente kunnen we met het team van 50 aanpakkers van lokale VVD echt een verschil maken voor veel vrijwilligers en verenigingen.

Ik zie dat er behoefte is aan een vrijwilligersloket in het gemeentehuis. Een plek waar verenigingen en stichtingen terechtkunnen met hun vragen. Waar bijvoorbeeld ICT centraal kan worden geregeld, zodat de gemeente voordeliger kan inkopen, kwaliteit kan garanderen en vrijwilligers veel tijd bespaart.

In een gesprek met prins carnaval Tommus dun Irste kwam ook de situatie van carnavalsverenigingen ter sprake. Vrijwilligers die boven op een carnavalswagen staan, moeten valbeveiliging dragen. Die moet elk jaar gekeurd worden, voor € 38 per set. Dat geldt ook voor brandblussers en andere verplichtingen. Door al die regels en kosten verdwijnt het plezier bij vrijwilligers langzaam. Ook hier kan de gemeente helpen door dit soort zaken centraal te regelen. Laat vrijwilligers doen waar ze goed in zijn: activiteiten organiseren en wagens bouwen. En laat de gemeente ondersteunen bij alle praktische zaken eromheen.

Tot slot vind ik het belangrijk dat we trots zijn op onze Brabantse afkomst. Elk dorp moet de ruimte krijgen om zijn eigen karakter te laten zien. Daarom zouden plaatsnaamborden ook de dorpsnaam in dialect moeten tonen, zoals Traaie en De May.

Op 18 maart kan je mijn bolletje rood kleuren in het stemhokje.

Groeten.

Dré Broeken, lijst 2, kandidaat nummer 3 voor de lokale VVD

Dit is een politieke reclameboodschap in het kader van de Gemeenteraadsverkiezingen.