Made – Thijs Thijssen, de voormalige algemeen directeur van trappistenbrouwerij La Trappe in Berkel Enschot had het in 2009 goed gezien. Mades oudste fietstrimvereniging WSVP riep hij na afloop van de rit, die toen nog naar Achel voerde uit tot de ‘sociaalste fietsvereniging’ die hij kende.
Door Michiel Peeters
Op die bewuste zondagmorgen, zestien jaren geleden, reed hij als gastfietser mee in het WSVP-pelotonnetje op weg van zijn brouwerij naar die andere authentieke Trappistenbrouwerij in België, Achelse Kluis, helaas zijn er geen brouwende paters meer in Achel waardoor die het beeldmerk Trappist verloor.
De weercondities toen leken op die van zondag. Een straffe wind, een lekker strak tempo, heel veel water op de straten, weilanden en akkers in ‘verzopen’ Brabant. Een schuifpartijtje op de gladde, natte keien toen, zorgde voor een sociale stop. De volger van dienst toen, de schoenloze Kees, plakte destijds tot drie keer toe een lekke band van een aanhaker en recordbandenlekrijdster, Marinette uit Ulvenhout. En dat was toen nou net de reden om WSVP uit te roepen tot ‘de sociaalste fietsvereniging’. WSVP verdiende die prijs vertelde hij toen voor het repareren van banden van onfortuinlijke tochtgenoten. De beloning toen, heerlijke trappisten!
Het natte voorjaarsweer hield ook deze zondagmorgen een peloton van achttien fietsers niet van de weg voor de Abdijentocht La Trappe. Ook nu vertelde deze tocht een verhaal: namelijk het verzopen Brabantse land. Waterfietsend volbrachten de WSVP’ers de 125 km lange rit. Zonder lekke banden deze keer, maar wel een Brabant dat in de herschreven (Achel is geen tussenstop meer) Trappisttocht een andere route kreeg en beter bestempeld kon worden als ‘De Biesbosch in de 7 Zaligheden’. Nog nooit zoveel binnenzeeën gezien als zondag!
Nieuwe Biesbosch
Ondanks de regen op het eind fietsten de coureurs snel maar net niet voor de eerste druppels naar het klooster in Berkel-Enschot. In die rit spijkerde het achttiental haar topografische kennis van Brabant behoorlijk bij. Wat te denken van woonvlekken als: Walik, Mosik, Boksheide, Halfmijl, Velder en Heiligeboom. Maar net of de duvel er meespeelde, die Biesbosch kwam toch dichtbij met de vlekjes Hollandsdiep en Nieuwedijk!
Na afloop was het wederom genieten van de kracht van smakelijk Trappistenbier. De Qadrupel ontlokte zelfs de kreet, ‘zo voel ik me nou na deze rit’.
De WSVP-fietsers genoten met volle teugen van dit nat, na afloop van een draai-en-keer-rit door verzopen Brabant!