't Zootje: onder die naam begon 't Zooike ruim 44 jaar geleden als zaalvoetbalteam in Made. Opgericht door een stel sportievelingen met wisselend voetbaltalent, maar met gelijkwaardig fanatisme. Begin jaren '80 vormden ze samen een opvallend beeld. Met de komst van de sporthal leefde het zaalvoetbal in het dorp enorm en vele zaalvoetbalverenigingen vochten om de beschikbare uurtjes in de zaal te mogen huren. De teams liepen in de mooiste tenues, maar 't Zooike deed dat anders. Zij hadden allemaal een shirt in eigen kleur: groen, paars, geel, blauw, een printje, geen enkel probleem, alles liep door elkaar.
Maar waar vrijwel alle andere teams uit die tijd inmiddels zijn gestopt, is 't Zooike nog steeds springlevend. In de Amerhal wordt elke twee weken een uur lang fanatiek gevoetbald, de laatste tijd veelal onderling, omdat tegenstanders niet echt meer te vinden zijn (wie durft?). Een opmerkelijk gegeven, tekenend voor de sfeer bij ’t Zooike, is dat zij in de afgelopen 44 jaar zowel in onderlinge als in competitieve wedstrijden nooit een scheidsrechter nodig hebben gehad. Niet nodig, loopt altijd goed af.
Na de wedstrijden wordt traditiegetrouw de maandag afgesloten aan de bar. Dat is al 44 jaar misschien wel het belangrijkste onderdeel van de Zooike-avonden. Want hoewel in de zaal vaak fraaie acties te zien zijn, gaan anekdotes over 't Zooike meestal over de avonturen aan de andere kant van het glas, aan de bar bij Mary en Anton. Het gerucht gaat zelfs dat de spelers van 't Zooike de eerste twee meter van de nieuwe bar in de Amerhal hoogstpersoonlijk hebben gefinancierd.
Reünie
Op maandag 16 december gebeurde er iets opmerkelijks; 't Zooike speelde voor het eerst in de geschiedenis voor volle tribunes. Op die avond stond namelijk de grote Zooike-reünie op het programma, waardoor tientallen oud-spelers zich verzamelden in de Amerhal. Het nog actieve deel van het team gaf een fraaie voorstelling in de zaal en de rest nam plaats op de tribune. Uit alle tijdvakken van de 44 jarige geschiedenis van 't Zooike was een vertegenwoordiging aanwezig. Er waren grijze kuiven en jonge honden, maar allemaal hebben ze minstens tientallen keren met een Zooike-shirt door de zaal lopen draven. Een mooi detail was dat enkele van de originele bonte Zootje-shirtjes nog eens uit de kast werden gehaald. En zoals verwacht mocht worden, sloten de spelers en aanhang de avond af aan de bar, waar 'Kim en Co' zorgden voor de grote klassieker: het Bordje Zooike.
Erevoorzitter
Maar dat gebeurde niet voordat de belangrijkste man uit de historie van 't Zooike uitvoerig werd bedankt. Cees Ligtvoet was al betrokken bij de oprichting en is daarna altijd bij 't Zooike actief gebleven als speler, leider/trainer, penningmeester en (behoorlijk doortastend) incassobureau. Maar bewonderenswaardig is het vooral, en daarvoor werd maandag expliciet respect uitgesproken, dat Cees elke week steeds trouw als toeschouwer op de tribune plaatsneemt om naar de niet bepaald foutloze voetbalwedstrijd te kijken. Daarna heeft hij dan ook steevast een borreltje nodig.
De waardering en dankbaarheid onder de (oud-)spelers voor de bijdrage van Cees aan 't Zooike zijn enorm. Daarom besloten zij hem tijdens de reünie te benoemen tot de eerste en tevens laatste Erevoorzitter van 't Zooike.