Omdat met het ingaan van de zomertijd de nacht al wat korter was en de ridders op zaterdagavond ook een mooi feestje hadden gehad bij Erik en Winnie van Dongen, was de aanvangstijd bij hoge uitzondering verzet naar 10.30 uur, zomertijd. Voor Theo was dit toch allemaal wat te ingewikkeld. Hij verscheen te vroeg bij de startlocatie en miste deze eerste rit.

Marino (met een nieuwe knie) en ook John (met een herstellende kuitspier) waren wel van de partij, waardoor de ploeg deze keer vertrok met acht ridders. Het was windkracht 3, westenwind, dus richting Zevenbergen. Aanvankelijk rustig peddelend werd de nieuwe knie van Marino getest. Dat ging lekker en om overbelasting te voorkomen, kozen Marino en zijn knie vanaf Prinsenbeek weer voor de weg richting Made.

Vanaf dat moment was het volle-bak-koers. Met enige regelmaat schudde Corne Haanskorf aan de boom. Meestal was het Jan die, in zijn karakteristieke houding het gat dichtreed. Bij het binnenrijden van Breda ontving Maikel een witte kwaaier in zijn gezicht. Dat bleek latex; Arjan reed zijn tubeless achterband lek. Arjan besloot de ophaaldienst te bellen en bij Princeville een bakkie koffie te nemen, waarschijnlijk met appeltaart en slagroom.

Tijdens de tweede helft van de tocht werden, met de wind in de rug, snelheden behaald van boven de 40 kilometer per uur. De ridders trokken er flink aan en net voordat we Made binnenreden liet warempel ook Richard van Dinteren zich nog even zien aan de kop van het peloton.

Met zes man kwamen de C-ridders de May weer binnenrijden. Bij de Madese Boys werden ze opgewacht door Marino, met koffie en lekkere worstenbroodjes. Ook Theo liet zich nog even zien in zondagse kledij. Hij zei dat hij wel had gefietst.