Ondertussen werd er in Made gewoon geleverd. Het was namelijk Vaderdag en dat betekende dat er maar liefst acht vaders op de fiets zaten. Een select gezelschap van doorgewinterde Pedaalridders dat deze dag niet liet verstoren door verplichtingen, familieverhalen of ontbijt op bed dat nét iets te lang bleef hangen. De route voerde richting Heusden en één ding was meteen duidelijk: dit ging geen rustig rondje worden. De omstandigheden waren namelijk drukkend.
Zo’n typische zomerdag waarop het asfalt begint te leven, de lucht zwaar aanvoelt en het zweet zijn eigen weg vindt nog vóórdat je goed en wel op gang bent. Ideaal weer om het jezelf lastig te maken.
En lastig werd het.
Er heerst lichte paniek binnen de gelederen van de Pedaalridders. Het opkomstklassement staat namelijk onder druk. Niet omdat iemand massaal is gaan trainen of punten heeft gesprokkeld, maar omdat onze eigen Grote Dorst weer eens op vakantie is. Dit keer geniet hij ergens in Italië van zon, pasta en waarschijnlijk iets te goede wijn. Op zich allemaal prima… maar hij is óók degene die het klassement bijhoudt. Tja. Dan weet je hoe laat het is.
Kracht in de benen. Blijkbaar werkt een avondje 'power builden' bij sommigen gewoon prestatieverhogend.
Er werd stevig doorgereden, zonder echte pauzes of momentjes van genade. Het tempo lag continu hoog en uiteindelijk stond er een rondje van zo’n 60 kilometer op de teller, met een gemiddelde van ruim 34 km/u. Vaderdag of niet, er werd gewoon afgerekend.
De aanwezige ridders vandaag:
Frans van Dongen, Theo Walters, Jan van Heeren, Corné Haanskorf, Michel den Rooijen, Leon van Rijthoven (Don Leone), Maikel Segers en Martin van Kempen.
En dan was daar ook nog een speciale vermelding voor Jens van Dongen.Onze fotograaf, Jens – zoon van ridder Erik – reed een klein stukje mee, maar moest op tijd afhaken voor zijn eigen Vaderdagverplichtingen bij zijn vader Gerrit, eveneens een echte Pedaalridder. Het wielrennen zit daar dus gewoon in de familie, al wordt het vandaag netjes afgewisseld met een stukje familiepunten scoren.
Tot slot natuurlijk nog even aandacht voor Don Leone. Terug van een heilige missie: een fietstocht van ruim 2000 kilometer naar Rome. Officieel voor de ervaring. Onofficieel om daar persoonlijk zijn zonden te biechten bij de paus. En laten we eerlijk zijn: binnen dit peloton valt er genoeg op te biechten. Van het overslaan van kopwerk tot het nét iets te enthousiast doortrekken van een sprintje op het verkeerde moment.
Wat er exact besproken is in Rome blijft vertrouwelijk, maar gezien zijn optreden vandaag lijkt Don Leone in ieder geval absolutie te hebben gekregen. De benen draaiden als vanouds en de moraal was weer helemaal op niveau.
En zo werd Vaderdag afgesloten zoals het hoort bij de Pedaalridders: kapot gereden, licht uitgedroogd, maar met een grote glimlach en sterke verhalen voor thuis.
En het klassement?
Dat zien we wel weer als de Grote Dorst terugkomt uit Italië… of wanneer hij besluit dat het weer tijd is om zichzelf bovenaan te zetten.