Zondag 28 juni, 13 man sterk, en zowaar iedereen weer present zonder smoesjes over familiebrunches, lekke agendas of ‘ik moest even het gras aaien’. Het peloton vertrok richting Wagenberg en Zevenbergschen Hoek, waar we meteen getrakteerd werden op een ouderwetse show van onze eigen 'Local Legend van de N285' – Wally. Volgens Strava tenminste…

Via Zevenbergen, Klundert en het pittoreske Willemstad ging het richting Numansdorp en Strijen. Een mooi rondje 'bruggen happen', met als hoofdgerechten de Haringvlietbrug en de Moerdijkbrug. En ja… er stond een aardig briesje. Volgens sommigen 'lekker fietsweer', volgens anderen gewoon windkracht 'ik-haat-dit-maar-ik-zeg-er-niks-van'.

Ondertussen was Grote Dorst ook weer van de partij. Net terug van vakantie en duidelijk in de fase dat het lichaam vooral vraagt om inname. En dan bedoelen we niet alleen vocht. Aangezien hij de laatste tijd onderweg standaard moet eten, hadden we vooruit gedacht en een zakje 'proviand' meegenomen.

“Mike, heb je nog dextro?” “Eh… nee, maar wel wat anders.”

Blijkt dus dat hondenbrokken qua structuur verrassend dicht in de buurt komen. Volgens Grote Dorst dan. We wachten nog op de eerste officiële voedingsanalyse.

De temperatuur was gelukkig wat milder dan de dagen ervoor, wat het geheel nog enigszins draaglijk maakte. Tot… Strijen. Want daar besloot Wally dat het wel weer mooi geweest was met dat rondtrappen en koos hij voor een lekke band. JP dacht: gezellig, ik doe mee. Resultaat: oponthoud én een collectief rustmoment waar sommige ridders zichtbaar en dankbaar gebruik van maakten. Want laten we eerlijk zijn: het begon hier en daar al aardig in de beentjes te kruipen.

Verder viel er genoeg te zien in het peloton:

• Kempie was dit keer op tijd vertrokken vanaf zijn landgoed 'Kempishire', vermoedelijk omdat de jacht vroeg gesloten was.

• Voorzitter Jack hield toezicht alsof er elk moment een vergadering kon uitbreken.

• De familie Van Dongen was weer ouderwets goed vertegenwoordigd: Erik, zoon Jens, broer JP en oom Frans.

• Michel den Rooijen draaide weer vrolijk mee, alsof hij nooit anders doet.

• Arjan van den Maagdenberg, alias Mr. Enjoy / De Spinkoning, liet weer zien dat cadans geen keuze is maar een levensstijl.

• John van de Korput was zoals altijd lekker op dreef – gewoon standaard gas geven en kijken wie er afvalt.

• En Maikel Segers? Die reed sluw en stijlvol tussen de wielen, alsof hij precies wist waar hij wel en vooral níet moest zitten.

• En niet te vergeten Corne Haanskorf, die er ook gewoon bij was. Al blijft er één vraag hangen: als je hartslagmeter blijkbaar rechts zit… waar zit de rest dan precies?

Na de Moerdijkbrug ging het via Lage Zwaluwe en door de polders terug naar Made. De wind bleef zich ermee bemoeien, maar de moraal bleef opvallend goed – of dat nou door de brokken kwam of door pure groepsdruk laten we in het midden.

Eenmaal terug in Made werd er door de echte liefhebbers nog een 'sapje' genuttigd bij café ’t Hart van Made. Analyse van de rit: zwaar, winderig, maar bovenal weer ouderwets genieten.

Kortom: bruggen bedwongen, brokken gegeten, banden geplakt en ego’s licht gekneusd. Gewoon weer een zondag zoals het hoort.