Zondag 6 september verscheen Team Corona PDR C met maar liefst 14 man sterk aan de start. De intenties waren duidelijk: stevig beginnen, maar ook een beetje met beleid. Want later op de dag stond immers nog een belangrijk onderdeel van het trainingsprogramma op het programma: Theo zijn verjaardagsfeestje.

Al snel bleek dat niet iedereen zijn benen helemaal had meegenomen. Zo kampte onze vriend Grote Dorst met verschijnselen die sterk deden denken aan overtraindheid. Af en toe had hij letterlijk een handje in de rug nodig. Gelukkig zijn we binnen Team Corona gewend elkaar te helpen. Net zoals vroeger toen hij leerde fietsen.

Voorop liet wegkapitein Marino weer van zich horen. Mocht het wielrennen ooit mislukken, dan ligt er zonder twijfel een glansrijke carrière als operazanger in het verschiet. Woorden als 'tegenligger!', 'auto achter!', 'voetganger rechts!' en 'vrij!' galmden kilometers lang door het West-Brabantse landschap. Vogels vlogen verschrikt op, wandelaars keken verbaasd om en zelfs de koeien in de wei leken aandachtig mee te luisteren.

Frans van Dongen moest duidelijk weer even in zijn ritme komen. Na een drukke periode vol feestjes waren er wat trainingskilometers verloren gegaan. Gelukkig geldt bij Team Corona nog altijd: conditie komt en gaat, maar gezelligheid blijft voor altijd.

Ondertussen was het vooral Michel den Rooijen die het tempo bepaalde. Hij reed het grootste deel van de tocht op kop en schuwde een strak tempo niet. Regelmatig moest Marino echter zijn meest gebruikte aria inzetten: '32 is hard zat!'. Een uitspraak waar achter in het peloton niet iedereen even overtuigd van leek.

Omdat niemand als een stel lamme takken op Theo's verjaardag wilde verschijnen, werd er onderweg verstandig getemporiseerd. Dat bleek achteraf een uitstekende keuze.

Ook John van der Korput was weer van de partij. Sinds hij onlangs een paar 'nieuwe ogen' heeft gekregen, is er werkelijk een wereld voor hem opengegaan. Geen bloem, terras, paard of passerende schoonheid ontsnapte aan zijn aandacht. Wat heeft de man genoten onderweg. Wel constateren wij dat zijn prachtige grijze krullen inmiddels zo uitbundig in de wind dansen dat Team Corona serieus overweegt een speciale diadeem voor hem aan te schaffen. Puur uit veiligheidsoverwegingen natuurlijk.

Ook in het opkomstklassement waren er deze week nauwelijks verschuivingen. De vaste kern stond keurig aan het vertrek en daardoor bleef de stand vrijwel ongewijzigd. Alleen Jan van Heeren liet helaas wat kostbare punten liggen doordat hij er dit keer niet bij kon zijn. De concurrentie zal het met een glimlach hebben genoteerd, maar kenners weten dat Jan normaal gesproken een vaste waarde is en dat de strijd om de bovenste plaatsen nog lang niet beslist is.

Onder een heerlijk zonnetje werd uiteindelijk koers gezet richting De Dreef, waar Theo de groep gastvrij ontving. De koude drankjes vonden moeiteloos hun weg naar binnen en ook de versnaperingen werden met veel enthousiasme weggewerkt.

Kortom: een prachtige fietsdag, mooie kilometers, veel gelach, een operazanger in wording, een herboren John, een jarige Theo én een opkomstklassement dat langzaam maar zeker zijn eerste slachtoffers begint te maken.

Zoals altijd bij Team Corona geldt: De snelheid vergeten we snel, maar de verhalen worden elk jaar sneller.