Na het pinksterreces was het direct weer raak: een goede opkomst van maar liefst 16 fanatieke ridders aan de start. De strijd om het opkomstklassement begint daarmee ook weer spannend te worden, want de verschillen aan kop zijn klein en iedereen lijkt er weer vol voor te gaan.
Mooi om te zien was dat ook de ervaren rotten Frans van Dongen en Quirien de Wit zich weer bij het peloton hadden gevoegd. De ‘good olds’ bewezen dat ze het nog steeds niet verleerd zijn en moeiteloos meedraaiden in het tempo. Daarnaast sloten er enkele friends en introducees aan, die meteen kennismaakten met het niveau én de gezelligheid van de club.
Met een stevige westenwind (4 Bft) werd het geen makkelijke rit, maar dat weerhield de groep er niet van om er flink de gang in te houden. Over een fraai rondje van 68 kilometer rondom Breda, inclusief een uitstapje door België via Meersel-Dreef, werd een strak gemiddelde van 32 km/u neergezet.
Onderweg werd er ook gekoerst. De drie tussensprints zorgden voor spektakel en gretigheid in de groep:
• Maikel Segers pakte er één overtuigend mee
• Theo Walters toonde zijn snelle benen in de tweede sprint
• John van der Korput schreef de derde op zijn naam
Sportieve strijd, zoals we die graag zien: vol gas tijdens de sprint en daarna weer samen verder.
Na afloop werd de rit in stijl afgesloten bij Richard van Dinteren, waar het peloton neerstreek in de tuin. Daar stond een heerlijke appeltaart met slagroom klaar als welverdiende beloning. En zoals het hoort bij de Ridders bleef het daar niet stil: er werd luidkeels gezongen voor Marjolein en Jesse, die allebei afgelopen week een jaartje ouder zijn geworden.
Kortom: een rit met alles erop en eraan. Een sterke opkomst na de pauze, spanning in het klassement, mooie sportieve duels en een gezellige afsluiting. De Pedaalridders zijn weer helemaal terug op snelheid.
