Made/Sneek – “Het is echt prachtig dat ik samen met mijn zoon zo’n titel mag halen,” vertelde Jim Horrevoets. De geboren en getogen Madenaar Jim Horrevoets (52) – inderdaad broer van de te vroeg overleden zeezeiler Hans – behaalde afgelopen weekeinde samen met zijn zoon Niels (23) in het Friese Balk de nationale titel in de Spankerklasse. Dat is een 2-mans open zeilboot van ruim 5 meter. De Horrevoets-mannen zijn blij met de NK-titel.
Door Michiel Peeters
Het open nationale kampioenschap voeren de mannen in Balk. De mannen voeren samen met een select gezelschap Spanker-zeilers acht wedstrijden over drie dagen. Slechts zeven daarvan telden mee. De laatste zeilstrijd werd door slecht, zwaar weer afgelast. Drie wedstrijden wonnen de mannen van Horrevoets. Drie keer werden ze derde en één keer zesde. Met een voorsprong van zes punten ging de titel naar Jim en Niels Horrevoets.
De titel doet hem veel. Hij herinnert zich nog de zeilwedstrijd op de winterkampioenschappen op de Amer. “Twaalf jaar was ik toen. Samen met mijn broer Hans, die een jaartje jonger was, en mijn vader voeren we toen in de Draak, een voormalige Olympische bootklasse. We wonnen toen de Amerrace. Niet alleen in onze klasse, maar pakten ook de overall-prijs. Snap nu ook de emotie van mijn vader Kees om zo’n overwinning samen met je kinderen te vieren.”
Sneekweek
Het zeilen gaat Jim toch goed af dit jaar. Tijdens de 88e Sneekweek pakte Jim de overwinning in de Spankerklasse. Hij deed dat toen met zijn vaste zeilpartner Harry Bartels. De twee wonnen toen de beide wedstrijden die gevaren werden in Sneek. Waarschijnlijk was deze overwinning een voorteken voor ‘nog meer moois’. Al lang schurkte, de nu in Sneek woonachtige Madenaar, tegen een kampioenschap tijdens de Sneekweek aan. “De laatste tien jaar werd ik tweede en derde, maar kon het nooit afmaken. In de eerste week van augustus lukte het op de Snitser Mar (Sneekermeer). Ik voel sindsdien meer snelheid in de boot en op mijn thuiswater. Dan krijg je een positieve vibe.”
De twee mannen Horrevoets probeerden na de titel snel en geruisloos te verdwijnen, maar voorkwamen niet dat ze in het zeilwater werden gegooid door grijpgrage handen van tegenstrevers voor de titel. De zeiltraditie moet immers gehandhaafd blijven.
