Made – Zestien WSVP’ers fietsten als voorbereiding voor het diamanten jubileum voor de derde keer in haar bestaan het rondje IJsselmeer. Het ritje werd een tochtje om nooit te vergeten. ‘Wind overal’ en ‘lange fietspaden’ waren de woorden die je constant hoorde bij de stops onderweg van de renners en rensters op de racefiets. 350 km tikte de teller aan na twee dagen ‘windploeteren’ voor de langeafstandsfietsers van de bijna zestigjaar oude vereniging, die 9 mei 2027 die mijlpaal bereikt. Nog een wintertje gravelbiken en het is zover.
Door Michiel Peeters
Het was de derde keer dat WSVP het fietsritje rond Nederlands beroemdste meer aflegde. De eerste rondrit lag nog in de vorige eeuw. De tweede Zuiderzeetocht stond ergens een kwart eeuw geleden op de fietsagenda van de groep. De derde rit vond afgelopen weekeinde op de rol. Voor het eerst in de historie van de club fietste de groep de rit in twee pelotons, de race- en de trimmersgroep. De bedenkers van het Zuiderzeefeestje, Gerard van Beek, Mario de Rooij, Gerard de Ruijter en Henk de Rooij vonden dat een mooi alternatief, omdat de groep tenslotte ook niet piepjong meer is.
En opnieuw ontstonden er weer wielerverhalen over deze zeetocht. Net zoals bij Sylvain Poons met zijn Zuiderzeeballade, waarin hij bij het haardvuur blij was met een foto die zijn kleinzoon op zolder vond en aan Poons gaf. Dat was weer ‘een heel klein stukkie van die goeie ouwe tijd’.
Terugblik
In de prille jaren van WSVP trapten de ‘founding fathers’ van de groep van Made langs de boorden van de vroegere Zuiderzee en over de Afsluitdijk naar de jeugdherberg in het Friese watersportplaatsje Heeg. Bij de finish op de tweede dag in Made tikte de teller van de uitgewoonde groep meer dan vijfhonderd kilometers aan. Maar het bleef een tocht, vooral de terugrit, waarin records gebroken werden.
Nog nooit voelden de renners in het onbeschutte polderlandschap zoveel wind. Het legendarische record lekke banden is toen gevestigd. Bij de tussenstop in Vianen, in een achterafzaaltje bij Van der Valk, bemodderd, zeiknat en doodmoe, nuttigden de renners een mega-omelet voor de laatste kilometers. De meeste kregen van vermoeidheid geen hap meer door hun keel.
Bij de herstart stond wijlen Dim van Dalen al meteen met twee lekke banden. In de volgbus kon hij die repareren. Hij vestigde daar een nieuwe record ‘langzaam banden plakken’!
Al met al werden in die natte tweede dag meer dan dertig kapotte tubes geteld.
Het benzinestation langs de A27 bij Nieuwendijk kreeg toen in de vooravond bezoek van een ‘zwart besmeurde bende’ op zoek naar Marsen en andere zoetigheid. Het laatste stukje naar Made was destijds een echte calvarietocht.
Ook de tweede rit maakte verhalen voor het leven. In de polders na Lemmer kregen de renners waanbeelden en brak er bijna een revolutie uit. ‘Daarnet stond dat het maar vijf kilometer fietsen was naar Harderwijk en nou zijn het er vijftien!’ De opstand kon toen gesmoord worden. Een nieuw verhaal geboren.
En die ontstonden ook deze keer. De lange afstandsfietsers hadden nog nooit zoveel wind gevoeld. ‘Die wind voelde je overal.’ Zaterdag gelukkig meestal van achteren, maar de zondag hakte erin met alleen maar tegenwind.
Het werd bikkelen voor de dames en heren van Wij Sporten Voor Plezier op die ellenlange fietspaden in de polders. ‘Wist niet dat er zulke lange kaarsrechte fietspaden waren in Nederland.’
En deze tocht zal zeker nog eens gereden worden, want in 2027 gaat de Afsluitdijk na jarenlange fietsstop weer open voor de tweewielers. Tenminste, dat is de bedoeling van Rijkswaterstaat. De zestien WSVP’ers kijken in ieder geval terug op een sportief en spraakmakend avontuur langs de boorden van het IJsselmeer. Op naar zondag 9 mei 2027.